*****متن ترانه های بندری*****

[Rasoul]

دوستان و کاربران محترم میتونن متن ترانه های هرمزگانی رو اینجا بزارن

[Rasoul]

  غلام رضا صنعتگر ( برَ برَ )

برَ برَ  ،  برَ برَ
عشق تو دلت مُردن مه دست اُم خوندن
عشق تو دلت مُردن مه دست اُم خوندن
حالا دگه حالا دگه
نوبت مه بودن نوبت مه بودن
نوبت مه بودن نوبت مه بودن

اگه منظورت اي هسته كه از اُم دل ببري
هر روز هستري تو راهم با شلوار شك و زري
مه از آن طرز نگاهت مفهمي منظورتَه
وانمودت اَسته اى يار كه فقط رهگذري
مه از آن طرز نگاهت مفهمي منظورتَه
وانمودت اَسته اى يار كه فقط رهگذري
گذری...

برَ برَ  ،  برَ برَ
عشق تو دلت مُردن مه دست اُم خوندن
عشق تو دلت مُردن مه دست اُم خوندن
حالا دگه حالا دگه
نوبت مه بودن نوبت مه بودن
نوبت مه بودن نوبت مه بودن

مثل خورشيدي كه از پشت كوهُ در بيي
يا كه عطري بشيُ از گل خوشبو در بيي
نالهْ داغي ابُم از دل زخميم در اَتام
تو جدال لشكر غم تو هياهو در اَتام
نالهْ داغي ابُم از دل زخميم در اَتام
تو جدال لشكر غم تو هياهو در اَتام

[Rasoul]

   ناریت ز یادُم


وقتی که تمدی ، نگاهت اُمکه عاشقت بودُم

تیر نگاهت ایخا تو قلبم لرزی وجودُم

وقتی که تمدی ، نگاهت اُمکه عاشقت بودُم

تیر نگاهت ایخا تو قلبم لرزی وجودُم

ناریت زیادم او لحظه ونی که با تو بودُم

آتِش عشق تو دامن ایزه ایسوزُند وجودُم

ناریت زیادم او لحظه ونی که با تو بودُم

آتش عشق تو دامن ایزه به تار پودُم


اَرم به صحرا مه وا خود تو فصل بهارن

اَرم تو باغن اَ کنیم گردش که گلعُذارن

اَرم به صحرا مه وا خود تو فصل بهارن

اَرم تو باغن ا کنیم گردش که گلعُذارن

ناریت زیادم او لحظه ونی که با تو بودم

آتِش عشق تو دامن ایزه به تار پودم

ناریت زیادم او لحظه ونی که با تو بودم

آتِش عشق تو دامن ایزه به تار پودم

[mehdi_bnd]

شعر از مجيد ذاكري با خوانندگي امير رحمانيان


خيلي موندن بهت اگم هميو بس

تا بدوني چه كسي اتدا ا دست

خيلي مونن تا بفهمي چه كسي

مث مه از جان و دل بي تو شخواست

عاشقونه تو چشوت ذل شزدو

با نگاهش به تو شگو گپ راست

خيلي مونن تا بدو ني كه عكس تو

كه گم اتكه سال پيش بار مه هه

دل شخواسته يه تا عكسوت ايبشه

عكست امواگه بدون بار مه هه

خيلي موندن تا بدوني كه چقدر

خالين جاي دو دستم تو دستت

خبر رفتنو بر نگشتنم

خيلي موندن تا به گوشت برست

خيلي موندن بهت اگم مهيو بس

[yalda]

salam  khobi bod  mer30

[kaleng]

روز اول تگو که یا تو یا هیچکس

ادگو از عشق مه هیچ وَ ناکشی دست

امگو شاید ما صبا به هم نبینیم

ادگو که امرو فقط بی مه بسن بس

نبو باور دلم عشق تو نازنینم

رفتی و بی تو دیگه باید تو خو ببینم

ادوا هر رو با خودت یه شاخه مریم

امگو که اولشن سرد ابی کم کم

سر بو فصل سرما و تموم بو مریم

ولی حتی یه خو از عشقت نبو کم

تا یه وقتو دیر تکه مگه تموم بو

مگو با خو تو نتای حالا که شوم بو

ترسوند بی خو تو هر جا هستری و

تگو حیف بی تو یه روز عمرم حروم بو

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

[Rasoul]

ناصریا   : نور عشق  

این شعر دلُم نبو که ننُسم  چون واقعا جُونن

-----------------------------------------------------------

وا گُل عشقت خدا عین بهارن بندگی

سر تا سر لحظه وا لحظه افتخارن زندگی


به فدای تو ببو ، به فدای تو ببو آیه به آیه ی دلُم

ای تو صاحب منزل دل ای خدای خُوشکل


نور عشقت که بیا زشتی وا یَکدم گُم اَبو

جای عشقت بی همیشهَ تو دل مردم اَبو


بلبل عشق اَخونتُ همه گنوغ اَبن

مستُ سر خاش از طلوع شمس پُر فروغ اَبن


مُهر مِهرت ای خدا کَپِ کِپِ دِلخو اُمزدن

مُهر مِهرت ای خدا درون قلبُم اُمزدن


اُن نِشون عاشقی وا آبُ گِل خو اُمزدن

لحظوُن عاشقی گَپُ لَپی اُمنین با کسی

چه بگم وا کَس و ناکَس تو برام همه کسی


مُهر مِهرت ای خدا کَپِ کِپِ دِلخو اُمزدن

اُن نِشون عاشقت وا آبُ گِل خو اُمزدن


لحظوُن عاشقی سّر تو خیلی فاش ابو

اَدُنم که هیچی نین ای مُهر خُودت یه روز  اِتزدن

[kaleng]

یاد(ابراهیم منصفی)

حالا وقتین که تو سینم خون رفتنم نه جوشن                آخرین سفر نزیکن مم دیریا نیله پوشن

م و کوله بار محنت، محنت یه عمر خسته                    خیلی پیش از ای مرفته، اگه دست و پام نبسته

نه چراغی بی صبا مه،نه بی امرو یه دریچه                  اُ همه عشق و امیدُن همه پوچه همه هیچه

غمن هرجا که غم هه،تو دلم عقده نبودن                    همه ی روح وجودم،شعر شیون نسرودن

هیچ کَه نافهمه چه بودن،یارن خوب همیشه                  وا سرِ عشقُ چه هُندن،طوفُن ایکندن ا ریشه

غزل ناب گذشته،تو دلم ضجه نکردن                           یادن خوب قدیمی، خنجرن سینم اَدِردِن

تُ همُنی که یه روزی،دلم آرُم تِ تَکِرده                        هَر کَلُمی که تگفته،مثِ رازَه همه وِرده

نه کسی مثل گذشته، بی سلام تُ جوابن                  دستِ هر رفیقی سردن،چشمه ی چشمُن سرابن

[dokhtebander]

او رو وقتی شهوند بارون تندی مه هر چی منتظر موندم نهوندی
چشم ا اشک تر و جونم ا بارون بی مه از خاطرت ادبرد چه آسون
مه ا خوشالی حتی رفته یادم که باید گل بیارم دستت هادم
مخواسته ولی اینبارم که بودن برسونوم بی خوم تا دیر نبودن
درسته دست خالی هوندروم مه ولی هوندم فقط بی تو بگم که
تموم فکرونوم امکردن و تو  همونی که پسند امکه مه بی خوم
مواسته تا بگم دوری تموم بو  بسن هر چی که چشمونت پدم بو
بسن هر چی گریخ ادکرد و اصرار تا روی خاش نشون هادم مه یکبار
مواسته تا بگم افسوس نهوندی همو رو که شهوند بارون تندی

[kaleng]

او رو وقتی شهوند بارون تندی مه هر چی منتظر موندم نهوندی
چشم ا اشک تر و جونم ا بارون بی مه از خاطرت ادبرد چه آسون
مه ا خوشالی حتی رفته یادم که باید گل بیارم دستت هادم
مخواسته ولی اینبارم که بودن برسونوم بی خوم تا دیر نبودن
درسته دست خالی هوندروم مه ولی هوندم فقط بی تو بگم که
تموم فکرونوم امکردن و تو  همونی که پسند امکه مه بی خوم
مواسته تا بگم دوری تموم بو  بسن هر چی که چشمونت پدم بو
بسن هر چی گریخ ادکرد و اصرار تا روی خاش نشون هادم مه یکبار
مواسته تا بگم افسوس نهوندی همو رو که شهوند بارون تندی

گلم شعر قشنگی بود! اما ای کاش اسم شاعر و یا خواننده اش رو هم می نوشتی

[mehdi_bnd]

او رو وقتی شهوند بارون تندی مه هر چی منتظر موندم نهوندی
چشم ا اشک تر و جونم ا بارون بی مه از خاطرت ادبرد چه آسون
مه ا خوشالی حتی رفته یادم که باید گل بیارم دستت هادم
مخواسته ولی اینبارم که بودن برسونوم بی خوم تا دیر نبودن
درسته دست خالی هوندروم مه ولی هوندم فقط بی تو بگم که
تموم فکرونوم امکردن و تو  همونی که پسند امکه مه بی خوم
مواسته تا بگم دوری تموم بو  بسن هر چی که چشمونت پدم بو
بسن هر چی گریخ ادکرد و اصرار تا روی خاش نشون هادم مه یکبار
مواسته تا بگم افسوس نهوندی همو رو که شهوند بارون تندی

گلم شعر قشنگی بود! اما ای کاش اسم شاعر و یا خواننده اش رو هم می نوشتی

كالنگ جان من بگم اي شعر كيه ؟

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

احمد رضايي خونده

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

[dokhtebander]

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

او رو وقتی شهوند بارون تندی مه هر چی منتظر موندم نهوندی
چشم ا اشک تر و جونم ا بارون بی مه از خاطرت ادبرد چه آسون
مه ا خوشالی حتی رفته یادم که باید گل بیارم دستت هادم
مخواسته ولی اینبارم که بودن برسونوم بی خوم تا دیر نبودن
درسته دست خالی هوندروم مه ولی هوندم فقط بی تو بگم که
تموم فکرونوم امکردن و تو  همونی که پسند امکه مه بی خوم
مواسته تا بگم دوری تموم بو  بسن هر چی که چشمونت پدم بو
بسن هر چی گریخ ادکرد و اصرار تا روی خاش نشون هادم مه یکبار
مواسته تا بگم افسوس نهوندی همو رو که شهوند بارون تندی

گلم شعر قشنگی بود! اما ای کاش اسم شاعر و یا خواننده اش رو هم می نوشتی

كالنگ جان من بگم اي شعر كيه ؟

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

احمد رضايي خونده

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

سلام آره احمد رضایی این شعر رو خونده ، ترانه سرا هم مثل همیشه مجید ذاکری
خداییش شاعــــــــــــــره

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

[mehdi_bnd]

اره واقعا خيلي كارش 20

[kaleng]

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

  BRavo

[Rasoul]

پیوند : " نامه ی 25 "

شعر: مجید ذاکری

             اُمگو غم مَخا زود بر اگردُم           اِتگِفت توی، دست دستُن سردم

با چشمون پر اشک خُت اِتگو             هوندن به دله مه بر نگردم

     امگو که ایشو فکر و خیالن             خیلی دور بشم از تو یه سالن

بد بی دله خو هیچ و مدَ راه                قید تو زدن بی مه محالن

           روی اسکله پای پیاده                   باد دست توی مودن تو شواردَ

دیریا با خودی بی مه شَبوردُ                 تو هنوزا دست تکن تدادَ

             روی اسکله پای پیاده              باد دست توی مود تو شواردَ

      دیریا با خودی بی مه شَبوردُ                 تو هنوزا دست تکن تدادَ


      ایی نامه بیست و پنجم مه                برگشت و جوابی اِتندادن

          مه بیخبرم از تو عزیزم                  درد دلنم خیلی زیادن

         امنین غیر تو فکر و خیالی                نادنم کجا و در چه حالی

   نادنم هنوز هستی رو حرفت              یا که اتزدن به بیخیالی


        حرفونت هنو هه توی گوشم                 از تو ناتونم مه چشم بپوشم

               مه امید امه یه روز بیامُ            از نو بُنوسی سر روی دوشم

                     روی اسکله پای پیاده               باد دست توی مودن تو شواردَ

        دیریا با خودی بی مه شَبوردُ                  تو هنوزا دست تکُن تدادَ