ریشه یابی بنیان لغات بندری ( بندرعباسی)
در نیم زبان بندری نیز مانند تمام موارد مشابه و جستجو نگرش در فرهنگ لغات این زبان اکثر لغات مورد استفاده در آن ریشه در زبان اصیل فارسی دارد که با غور و بررسی فرهنگ لغات نیم زبانهای
کردی ، بختیاری ( نوع لری ) ، اِوزی ،لاری و کهنوجی ، جیرفتی ، تا آنجا که توفیق بررسی دست داد ، مشترکات زیادی در لغات این نیم زبانها با نیم زبان بندری مشاهده می شود که حکایت از ریشه مشترک همه و خواستگاه یکسان آنها از تنه اصلی زبان فارسی می نماید و با مراجعه به ( فرهنگ زبان پهلوی ) حتی لغات ریشه ای فراوانی از زبان باستان فارسی را میتوان در این رابطه در نیم زبان بندری یافت که به آنها اشاره خواهد شد و مسلما طول زمان و بُعد مسافات و حوادث و هجوم و مهاجرت اقوام دیگر به این مناطق باعث دگرگونی در این نیم زبانها و جدایی ظاهری و فعلی آنها از یکدیگر و از زبان مادری اصلی فارسی شده است .
در این برسی و مقایسه فرهنگ نیم زبان بندری با فرهنگ های یاد شده با اینکه فرهنگهای نیم زبانهای :بلوچی ، گیلکی ، مازی (مازندرانی)، تات ،تاجیکی، و زبان ( مادی )اولیه ( که هنوز در برخی از نقاط آذربایجان و همدان و ... صحبت میشود تا حد زیادی کافی و کمک کننده باشند .
پیش از پرداختن به مقایسه و تطابق فرهنگ لغات بندری با فرهنگهای ذکر شده ی دیگر توجه به این نکته لازم است که بعلت حضور طولانی بیگانگان اروپایی در یک محدوده ی زمانی چند صد ساله در این منطقه و بویژه که بنیاد اولیه مرکز منطقه که در ابتدا ( گامبرون ) و سپس بندرعباس خوانده شد توسط ماجرا جویان پرتغالی و بعد اسپانیولی که سپس جا به هلندیان و فرانسویان وآخر الا مر به انگلیسیها سپردند ونیزبعلت نزدیکی و رابطه تنگاتنگ تجاری و همسایگی و . . . با ساکنین نواحی جنوبی خلیج فارس ، لغات زیادی از زبانهای بیگانه اروپایی و به تعداد کمتر عربی(خاص) به این نیم زبان راه یافته که اکثرآنها تا زمانهای اخیر کاملا در مکالمات روزمره بکار میرفته وتعدادی از این لغات هنوز جزو واژه های متداول این نیم زبان میباشد .
منبع : کتاب بندرعباس در گستره تاریخ و زبان

