(کغار)
کغار پر شکسته تو شو تار
مین باد وبارونن گرفتار
فغن و وولک و درد غریبی
حدیث کهنه ی تکرار و تکرار
نگفتن مه دلم ارامش ای نین
گرفتارن دگه اسایش ای نین
نصیحت ناپذیرن ای دل مه
به جز دیدار تو هیچ خواهشی ای نین
نگفتن ای دلم ارم ای نین
غم ودردم دگه پاین ای نینن
دو صد پیغم به سویت ای فرستا
ولی از سوی تو پیغم ای نینن
بزن چپ ای کغار پر شکسته
مکن زاری که متکردن تو خسته
جواب ایدا که زاری کی نکردم
نکردم ناله ان خ دسته دسته
دگه شمگ ایتوکا که نه لابن
دو چشمنت همیشه غرک ابن
جواب ایدا که تکدیر این چنینن
مه از روز ازل حالم خرابن
دلم سخت وسرازیر بو گریکم
دگه شمگ که تو دردت شریکم
هرستاد بال ایگفت هند روبروم نشت
دگه میگ که وا تو مه رفیکم
دوتائی من یکی و پر مگفت ما
حدیث عاشکی از سر مگفت ما
دل خ پیش پای دلبر مکردی
به جای دل یتا دلبر مگفت ما


